Merhaba gelecekteki ben şimdi beni lütfen dinle. Günlerdir kendimi bulamıyorum, işin gerçek yanı aramıyordum da dibe battım kızım. Dibi birkez daha gördüm, ama çıkmak için gücüm yoktu senin de olmayacak çünkü sen bensin zaten. Televizyonun küçük kırmızı ışığına bakarken onun uzaktaki bir gezegen olduğunu ve atmosferinin olup olmadığını düşündüm sonra bu düşündüğüm şeyin ne kadar saçma olduğunu düşünüdm, sonra ne geldi aklıma biliyor musun? Orta okulda teknoloji tasarım dersinde icad yaparken muşambalı şemsiyenin yanında ikikolumuzu gözlerimizin önüne getirdiğimizde tek bir kol gibi oluyor demem geldi ve o çok tatlı nazik öğretmenimin çok şaşırmış bir biçimde denemesi ve sorgulaması ve beğenmesi. 12 yaşındaki bir kız için normaldi. 21 yaşındaki bir kız olunca anlasım ki aslında bu bir icat değildi ama o şaşırmıştı(gülümsüyorum). Sonra sekizinci sınıfta sınıftakilerin ölüp bittiği mavi gözlü sınıf öğretmenimin türkçe dersinde her türlü düşünce farklılığında tartışma ortamlarında da benim fikrimi alması. Lisede rehber öğretmenimin okuldaki tüm öğretmenlerimin asiliklerime, kendimi keşfetmeme, kendime olan saygımı keşfetmeme saygı gösterdikleri ve bunun yanında desteklemeleri ve ilk kez kendimi kendime acımazken buldum kendimi. Ben mutlu olmayı hakediyorum çünkü ben mutluluğu hakediyorum. Ben geçmişi olan bir kızım ve geleceğim de olsun istiyorum. Kendimi kötü hissettiğim zamanlar oldu gelecekteki ben ama hiçbirşey nedensiz değildi, ben hep özeldim. Kendimde gördüğüm o ışığı hatırladım ve insanların da görmesini nasıl sağladığımı hatırladım ben. Kendimi birkez daha kendime yaşadıklarıma hayatıma acırken bulursam ne kadar özel olduğumu tekrar tekrar hatırlayacağım. Son olarak ben o kadar özelim ki hiçbir erkeğin beğenisine ihtiyacım yok, beni ben yapan eğlendiren komik gelen herşey benim benliğimde beynimin içinde. Beni beğenen bu şekilde beğenmeli.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder